و نفاذا و نفوذا . ر . نفذ . نفوذ ( nofuz ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گذر و درگذشتگى و دخول در چيزى و زوژ و فرورفتگى و رسايى و روانى . و نفوذ داشتن : رسا بودن و رسايى داشتن . و نفوذ كردن : درگذشتن و فرو رفتن . نفور ( nafur ) ص . ع . رمنده و گريزنده ، مذكر و مؤنث در وى يك‌سان است . ج : نفر . نفور ( nofur ) ا . ع . يوم النفور : روز بازگشت حاجيان از منى . نفور ( nofur ) م . ع . نفر نفرا و نفورا . ر . نفر . نفورة ( nofurat ) ا . ع . حكم و فرمان . و خويشان و نزديكان شخص كه بخشم وى خشمناك شوند . نفوز ( nafuz ) ص . ع . ظبى نفوز : آهوى برجهنده . نفوس ( nofus ) ع . ج . نفس . نفوس ( nofus ) ا . پ . مأخوذ از تازى - روانها و روحها و جانها و اشخاص و مردمان . نفوش ( nofuc ) م . ع . نفش نفشا و نفوشا . ر . نفش . نفوض ( nafuz ) ص . ع . امرأة نفوض : زن بسيار بچه . و كذلك : ناقة نفوض . نفوض ( nofuz ) م . ع . نفض المريض من مرضه نفوضا ( از باب نصر ) : به شد آن بيمار از بيمارى كه داشت . نفوع ( nafu ' ) ص . ع . رجل نفوع : مرد بسيار سود . ج : نفع . نفوغ ( nofuq ) م . ع . نفغ نفغا و نفوغا . ر . نفغ . نفوق ( nofuq ) م . ع . نفق الرجل نفوقا ( از باب نصر ) : مرد آن مرد . و كذلك : نفقت الدابة . نفول ( naful ) و ( noful ) ا . پ . ساق پا . نفوه ( nofuh ) م . ع . نفه فلان نفوها ( از باب فتح ) : سست‌دل گرديد فلان پس از دليرى . و نيز ذليل و رام شد سپس سختى و درشتى . نفه ( nafh ) م . ع . نفهت نفسه نفها ( از باب سمع ) : مانده گشت نفه ( noffah ) ع . ج . نافه . نفى ( nafy ) ا . ع . وعدهء بد . يق : اتانا نفيكم اى وعيدكم نفى ( nafy ) م . ع . نفيت الحصى نفيا ( از باب ضرب ) : دفع كردم سنگريزه ها را بر روى زمين ، فنفى هو : پس دفع كرده شد ( لازم و متعدى ) . و نفيت الشئ : راندم و دور كردم آن چيز را ، فنفى هو : پس دور گرديد . و نفى السيل الغثاء : برداشت سيل آب آورد را . و نفى فلان الشئ : انگار كرد فلان آن چيز را . و نفيت الريح التراب نفيا و نفيانا : پرانيد باد خاك را . و نفيت الدراهم : پراكنده كردم در مهارا جهة انتقاد و خوب آنها را از بد جدا كردن . و نفيت السحابة ماءها : ريخت ابر آب خود را . نفى ( nafy ) ا . پ . مأخوذ از تازى - انكار و نهى و منع و رد و بازداشت و دور كردگى . و نفى بلد كردن : كسى را از شهر خارج كردن . نفى ( naf ) ع . ج . نفية ( nafyat ) . نفى ( nof ) ع . ج . نفية ( nofyat ) . نفى ( naffiyy ) ا . ع . سفره مانندى كه به روى آن پست بيزند . ج : نفافى . نفى ( nafiyy ) ا . ع . كفى كه از ديك در حين جوشيدن فرو ريزد . و آبى كه از ريسمان دول چكد . و سنگريزه و جز آن كه از سم ستور پراكنده گردد . و خاكى كه باد در بن درختان گرد آورد . وردى و هيچ‌كارهء از هر چيزى . و سپر از برك خرما ساخته شده . و گروهى كه از شكرگران جدا شوند . و نفى المطر : آنچه را كه از باران باد پراكنده مىكند . و هو ابن نفى : او را پدرش از خانه بدر كرده است . نفيان ( nafay n ) ا . ع . خاكى كه از باد در بن درخت گرد آمده باشد . و رشاشهء باران . و آنچه را كه باد از قطره هاى باران پراكنده كند نفيان ( nafay n ) م . ع . نفى نفيا و نفيانا . ر . نفى نفية ( nafyat ) و ( nofyat ) ا . ع . سفرهء از برك خرما كه به روى آن كشك خشك كنند . ج : نفى ( naf ) و ( nof ) . نفية ( nefyat ) ا . ع . رانده و دور كرده شد . نفية ( nofyat ) ا . ع . باقى مانده . يق : لها نفية اى بقية . ج : نفى . نفية ( nafiyyat ) ا . ع . سفره‌اى از برك خرما كه بر روى آن كشك خشك كنند . نفيتة ( nafitat ) ا . ع . يك قسم آشى كه از آرد و مانند آن با آب و يا شير ترتيب دهند . نفيث ( nafis ) ص . ع . دم نفيث : خون روان از زخم . نفيج ( neffij ) ا . ج . مرد بيگانه‌اى كه در قومى در آيد و با ايشان صلح كند و يا آنكه با ايشان نه صلح كند و نه فساد . ج : نفج . نفيجة ( nafijat ) ا . ع . كمان و